sábado, 15 de abril de 2017

LEÓNIDAS KAKÁROGLOU [20.092]


LEÓNIDAS KAKÁROGLOU

Leónidas Kakároglou nació en 1952 en Creta (Grecia). Estudió Ingeniería Civil en NTUA. 

Ha publicado siete libros de poesía:  "Τοπία Κοριτσιών" 1981, "Σχεδόν Γκρό Πλαν" (εκδόσεις Πλέθρον 1986), "Στο λευκό του βυθού" (Εκδόσεις Πλέθρον 1989), "Η συνήθεια των ημερολογίων" (εκδόσεις Πλέθρον 1995), "Μονάχα ο χρόνος ξέρει" (εκδόσεις Πλέθρον 2000), "Οι μέρες πριν τα χρόνια" (Εκδόσεις Οδός Πανός 2007), "Άδεια εξόδου" (εκδόσεις Οδός Πανός 2009). 

Sus poemas han sido publicados en revistas literarias y se han presentado en el teatro y se han puesto en música por compositores griegos.  "Η ζωή και τίποτ' άλλο", es su primera novela.


*Traducción de Natasa Lambrou



Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΠΕΘΑΜΕΝΩΝ

Αργά το απόγευμα
Οι πεθαμένοι μαζεύονται
Στην πλατεία για να τηλεφωνήσουν
Στους δικούς τους

Κρατάνε σφιχτά την κάρτα
Και στέκονται στη σειρά
Έξω από τον τηλεφωνικό θάλαμο

Οι περαστικοί που τους βλέπουν
Μονολογούν : «Από πού ήρθατε πάλι εσείς
γέμισε μετανάστες η πόλη»
Κι αυτοί μ’ ένα μουρμουρητό τούς απαντούν:
«Δεν είμαστε εμείς μετανάστες
μεταστάντες είμαστε».

Μεταστάντες.




LA PLAZA DE LOS MUERTOS

Últimas horas de la tarde
Los muertos se juntan
En la plaza para llamar por teléfono
A los suyos

Agarran con fuerza la tarjeta
Y hacen cola
Fuera de la cabina telefónica

Los transeúntes que los ven
Hablan solos: “Pues de dónde venís vosotros
la ciudad se ha llenado de desterrados”
Y ellos murmurando les contestan:
“Nosotros no somos desterrados
enterrados somos”.

Enterrados.





ΣΠΙΤΙ

Δεν θέλω να γυρνώ στο σπίτι αργά το βράδυ
Όχι γιατί κανείς πια δεν με περιμένει
Αλλά όταν ξεκλειδώνω την πόρτα
Και ψαχουλεύω το διακόπτη ν’ ανάψω το φως
Φοβάμαι μέσα στο σκοτάδι
Μήπως κι αγγίξω τα χέρια μου
Που από τ’ απόγεμα τριγυρνούν
Ν’ ανακαλύψουν πάνω στους τοίχους
Πως πέρασε ο καιρός
Κι ούτ’ ένα χάδι δεν παρηγορεί
Τους λεκιασμένους σοβάδες
Τα ξεπλυμμένα χρώματα
Το σπίτι που άδειασε απ’ τους ανθρώπους του




CASA

No quiero regresar a casa a altas horas de la noche
No porque nadie me espera más
Sino porque cuando abro la puerta
Y busco a tiendas el interruptor para encender la luz
Tengo miedo dentro de la oscuridad
No sea que me toque yo las manos
Que desde la tarde deambulan
Para encontrar sobre las paredes
Que el tiempo ha pasado
Y ni una caricia consola
Las lechadas con manchas
Los colores desteñidos
La casa que se vació de su gente





Η ΣΚΑΛΑ

Την σκάλα του σπιτιού
Πια δεν την ανεβαίνω
Σταματάω στη μέση
Κάθομαι να βλέπω
Τα μυρμήγκια που ανεβοκατεβαίνουν
Το σαράκι που κρύβεται στα σκαλοπάτια
Τα σύννεφα που μπαινοβγαίνουν στο σπίτι
Το αεράκι που μου χαϊδεύει τα μαλλιά
Στέλνει την μνήμη
Στ’ αζήτητα
Και δεν θυμάμαι
Τι νούμερο παπούτσια
φόραγες
Για να ταιριάξω τις πατημασιές
Της σκόνης
Στα πόδια σου




LA ESCALERA

La escalera de la casa
Ya no la subo
Me detengo en la mitad
Estoy parado y veo
Las hormigas que suben y bajan
La carcoma que se esconde en los peldaños
Las nubes que entran y salen de la casa
La brisa que me acaricia el pelo
Envía la memoria
A los objetos no reclamados
Y no me acuerdo
Qué talla de zapatos
usabas
Para emparejar los pasos
De tu polvo
En tus pies





ΤΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Το τηλέφωνο δεν χτυπά
Χάθηκαν οι φίλοι
Μόνο καμιά βροχή
Με επισκέπτεται
Μα κι αυτή είναι βιαστική
Καταλαβαίνει πως δεν είναι ο καιρός της
Και γρήγορα σταματάει
Αφήνει μόνο θαμπάδες στα τζάμια
Σα να μου λέει:
Δεν είναι δική μου η θαμπάδα
Της ζωή σου είναι
Που την ξέχασες να πλέει




QUÉ RÁPIDO PASA EL VERANO

El teléfono no suena
Se perdieron los amigos
Sólo alguna lluvia
Me visita
Mas ella también apresurada es
Entiende que no es su tiempo
Y para rápidamente
Deja sólo los vidrios brumosos
Como si me dijera:
No es mía esa bruma
Es de tu vida
Que la olvidaste flotando



ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΒΡΟΧΗ

Νοτισμένο το χώμα
Από την ξαφνική βροχή τ’ Αυγούστου
Όπως το σώμα σου
Που συνέχεια στην μνήμη επιπλέει
Ναυάγιο μιας άλλης εποχής
Που κάθε βροχή το φέρνει στην επιφάνεια
Και ψάχνει λιμάνι να κρυφτεί




LLUVIA DE VERANO

La tierra mojada
Por la repentina lluvia de agosto
Como tu cuerpo
Que sigue flotando en la memoria
Naufragio de otra época
Que con cada lluvia a la superficie sale
Y busca puerto para esconderse

http://traducciones.lagallaciencia.com/2017/02/leonidas-kakaroglou.html








-

No hay comentarios:

Publicar un comentario