miércoles, 11 de noviembre de 2015

VINCENT OLIPHANT [17.463] Poeta de Sudáfrica


VINCENT OLIPHANT

Vicente Oliphant nació en Alicedale, Sudáfrica  en 1954 y vive en Port Elizabeth. Enseñó matemáticas en Dower Training College y actualmente es asesor de plan de estudios en el Departamento de Educación. Debutó en 1983 con Bloed vloei in stilte (Tafelberg) y en 1998 publicó verskyn Die sagte vlees (Tafelberg).


Un extracto de Su poema "palabras" da una visión de Vicente Oliphant: 

my woorde het nie die byt
van koeëls en grofgeskut nie
nee
my woorde kan bloot bid
en pleit
en wens
medeburgers van die lewe
dat ons van grense sal vergeet
en bloot mens sal wees
en medemens…



Consideraciones póstumas

La vida pende de un hilo
y es pesada la vida



Verslae nabetragting van ‘n doodsberig

Die lewe hang aan ‘n garedraad
en die lewe is swaar 



Mini-antología de poesía afrikáans
Por Jan de Jager



ENGLISH POEMS:

melancholy

slender girl in a chair
hair slowly tenderly swirling
gingerly slipping
into pins and slides
hiding in the twirling hive
revealing the sensitive nape
the bare fragility
dare one stare ?

earlier I had seen her eyes
the colour of an uncried cry

sitting with her head slightly bowed
that’s how I imagine it now

wondering
why I’m drawing honey from hurt
painting pain as exquisite





Visit to South End museum

Intimate shell of memories
I hear the stories you tell

A distant delicate bell
Chimes in this well of time

Who could ever remove this world ?
This haven that has remained
through time and wind and rain ?

Then one day
The law came to the door

I looked up
But the sky gave no reply

I looked down
And this entire world
Lay broken on the ground

Now I’m looking into this picture
Looking at this wide frame of faces
Wishing I could name each one
Trace each back to the moment it was born
I stare
At this web of souls now torn
And flung
To far corners of the Bay

But they have not gone away
These voices are coming
Like the slow whispering of water
Telling me
Not of sentiment and sweet nostalgia

But of how easily we crush
And turn to dust
The beauty and the best in us




AFRIKAANSE GEDIGTE

gebed tot die bome

mag ek altyd die voorreg hê
die voorreg om julle só te sien staan
sagmoedige stil monnike

julle wat nog nooit ‘n hand teen iemand gelig het nie
gee my iets van julle heiligheid
sodat ek uiteindelik die byl neer kan lê
hierdie wapen wat ek so ongenaakbaar teen julle opneem
julle wat só hulpeloos met jul voete in die aarde geanker staan

waardige vriende
julle wat ten spyte van alles steeds my asem aan my gee
gee my méér
gee my die wysheid om te weet
hoe ek julle liefde kan beantwoord
sodat ek weer die tuin mag betree
om sáám met julle my plek in te neem
om sáám ‘n nuwe gees met die grond te laat groei
my vriende
my behoud

Uit die bundel "GROEN" Gedigte oor die omgewing, saamgestel deur Johann Lodewyk Marais, HAUM-Literêr, 90/3



iets

iets wat verlore moes wees
iets uit ‘n vergange tyd
iets sonder naam
het behoue gebly

ek sien dit as jy uitgelate lag
en jou oë blink
soos granate

as jy brabbeltaal met babas praat
of in stilte
gare deur ‘n kleed laat gly

iets wat verby moes wees
iets wonderbaarliks
iets waardeur ek ‘n kykie
op die geheim van lewe kry
is my beskore

ek is uitverkore






No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada